Webiga Bafing
| Webiga Bafing | |
|---|---|
Muuqaalka webiga Bafing oo laga arkay Bozo Pirogue | |
| Magac kale | Rivière Bafing (Af-Faransiis) |
| Waddamada | Mali, Guinea |
| Baasin | |
| Ilaha Ugu Muhiimsan | Foranruel, Guinea 750 m (2,460 ft) |
| Afka Wabiga | Bafoulabé, Mali 83 m (272 ft) |
| Nidaamka Wabiga | Webiga Senegal |
| Astaamaha Jirka | |
| Dhererka | 350 mi (560 km) |


Webiga Bafing (Manding: "webiga madow", Af-Faransiis: Rivière Bafing)[1] waa marin-biyoodka sare iyo kan ugu weyn wabi-gacmeedka Webiga Senegal kaas oo dhex mara Guinea iyo Mali wuxuuna dhererkiisu yahay qiyaastii 350 miles (560 km).
Qulqulka
[wax ka badal | wax ka badal xogta]Fouta Djallon ee Guinea waa isha Webiga Bafing,[2] 30 miles (48 km) waqooyi ka xiga Mamou.[1] Wuxuu u qulqulaa qiyaastii 350 miles (560 km)[3] wuxuuna ku biiraa Webiga Bakoy si uu ugu biiro Webiga Senegal ee galbeedka Afrika.[4][5] Webiga Bafing waa wabi-gacmeedka ugu weyn ee Webiga Senegal, wuxuuna ka qayb qaataa ku dhawaad kala bar guud ahaan mugga biyaha.[6] Bafing wuxuu sameeyaa qayb ka mid ah xadka caalamiga ah ee u dhexeeya Guinea iyo Mali.[7]
Waraabka
[wax ka badal | wax ka badal xogta]Daadadka ka yimaada Webiga Bafing ee hareeraha Webiga Senegal ayaa dhaqan ahaan loo isticmaali jiray hab lagu taageero beeraha maxalliga ah. Si kastaba ha ahaatee, abaar dhacday 1970-meeyadii ayaa keentay in la dhiso biyo-xireenno labada Webiga Bafing iyo Webiga Senegal. Biyo-xireenka Manantali, oo la dhammaystiray 1987,[8] wuxuu ku yaallaa Webiga Bafing 90 kilometres (56 mi) kor ka xiga Bafoulabé. Waxay samaysaa harada macmalka ah ee ugu weyn Mali, Harada Manantali. Biyo-xireenku wuxuu hayaa 11.3 cubic kilometres (2.7 cu mi) oo biyo ah kuwaas oo loo isticmaalo in lagu xoojiyo matoorrada inta lagu jiro xilliga abaaraha. Natiijo ahaan, xoogga daadka ugu badan ee biyo-xireenka hoostiisa ayaa la dhimay laakiin inta lagu jiro xilliga abaaraha, qulqul u dhexeeya 150 m3/s (200 cubic yards per second) iyo 200 m3/s (260 cubic yards per second) ayaa la ilaaliyaa.[9]
Deegaanka
[wax ka badal | wax ka badal xogta]Waxaa laga yaabaa inay jirto dad chimpanzee ah oo muhiim ah oo ku nool aagga bari ee Webiga Bafing.[10] blue-headed bee-eater (merops muelleri) ayaa sidoo kale laga arkay kaynta ku taal webiga koonfurta Manding Mountains.[11]
Tixraac
[wax ka badal | wax ka badal xogta]- 1 2 Mohamed Saliou Camara; Thomas O'Toole; Janice E. Baker (7 November 2013). Historical Dictionary of Guinea. Scarecrow Press. p. 38. ISBN 978-0-8108-7969-0.
- ↑ M. van der Knaap; Food and Agriculture Organization of the United Nations (1994). Status of Fish Stocks and Fisheries of Thirteen Medium-sized African Reservoirs. Food & Agriculture Org. p. 19. ISBN 978-92-5-103581-8.
- ↑ Rand McNally and Company (1980). Rand McNally Encyclopedia of World Rivers. Rand McNally. p. 9.
- ↑ Caractéristiques physiques du fleuve Sénégal (in French), Organisation pour la mise en valeur du fleuve Sénégal, archived from the original on 16 Bisha Todobaad 2013, retrieved 2 June 2012
{{citation}}: Check date values in:|archive-date=(help)CS1 maint: unrecognized language (link) - ↑ Maïga, Mahamadou (1995), Le bassin du fleuve Sénégal: de la Traite négrière au développement sous-régional autocentré (in French), L'Harmattan, p. 14 footnotes 4, 5
{{citation}}: CS1 maint: unrecognized language (link). - ↑ Development Anthropology Network: Bulletin of the Institute for Development Anthropology. The Institute for Development Anthropology. 1982. p. 10.
- ↑ Brownlie, Ian (1979). African Boundaries: A Legal and Diplomatic Encyclopedia. Institute for International Affairs, Hurst and Co. pp. 310–13.
- ↑ Itzchak Kornfeld (31 January 2020). Mega-Dams and Indigenous Human Rights. Edward Elgar Publishing. p. 109. ISBN 978-1-78643-549-1.
- ↑ Étude des impacts environnementaux du projet d’aménagement de Félou (PDF) (in French), Organisation pour la mise en valeur du fleuve Sénégal (O.M.V.S.), 2006, p. 63
{{citation}}: CS1 maint: unrecognized language (link). - ↑ Rebecca Kormos (2003). West African Chimpanzees: Status Survey and Conservation Action Plan (PDF). IUCN. p. 48.
- ↑ C. Hilary Fry (30 September 2010). The Bee-Eaters. Bloomsbury Publishing. p. 47. ISBN 978-1-4081-3687-4.